| Narrator: Emine ara sokaklardan birine sapmış eve doğru yürüyordu. |
| Emine had turned into one of the side streets and was walking home. |
| Emine: Ne aptalca bir iş yaptım. Ya bir gören olduysa.. Allahtan çok kibar bir adamdı. |
| What a stupid thing I did! What if someone had seen (me)? (Lit., If a seer had been...) Fortunately he was a real gentleman. |
| Narrator: Ay başını iple çekmişti. O sabah ilk okula başlayan bir çocuk gibi heyecanlıydı. Erkenden kalkarak hazırlandı. |
| She had been looking anxiously forward to the first of the month. That morning she was as excited as a child starting first grade. (Lit., beginning elementary school) Arising early, she got herself ready. |
| Emine: Hadi Elif sen de paltonu giy. Oyuncaklarını da torbanın içine koy. |
| Come on Elif, you put on your coat too. And put your toys in your bag. |
| Elif: Gezmeye mi gidiyoruz anne? |
| Are we going out for a walk, Mother? |
| Emine: Hatice teyzelere bırakacağım sizi. Ben dönene kadar orada oturursunuz. Karnınız acıkınca yemeğinizi de yersiniz. |
| I’m going to leave you at Aunt Hatice’s house. You’ll stay there until I come back. When you get hungry, you’ll eat (there) too. |
| Elif: Peki annecim. |
| OK, Mommy. |
| Narrator: Daha sonra. |
| Later. |
| Emine: Güzel güzel oynayın. Yaramazlık edip teyzenizi üzmek yok. |
| Play nicely. (Look,) there’s to be no misbehaving or annoying your aunt! |
| Aunt (to Emine): Sen hiç merak etme kızım. |
| Don’t you worry at all, my child. |
| Hatice: Hadi (= Haydi) Emine. Geç kalmayalım. |
| Come on, Emine. Let’s not be late. |
