| Hatice: Bırak bu lafları Emine. Kocandan ne haber? Sen onu söyle. |
| Oh come off it, Emine. (Lit., Stop these remarks.) What news from your husband? Tell (me) about that. |
| Emine: Hiç bir haber yok. Beni de üzen o ya.. Çalıştığımı öğrendikten sonra hiç para göndermez oldu. Çok şükür kazandığımla geçiniyoruz ama bir mektup olsun yazmıyor. |
| No news at all. And you know, that’s what’s really upsetting me. After he learned that I was working, he stopped sending any money at all. Thank God we’re managing on what I’m earning, but he doesn’t write even a single letter. (Lit., we’re managing with... but he doesn’t let one letter be) |
| Hatice: Üzme tatlı canını. Öyle hayırsız kocan olacağına hiç olmasın daha iyi. |
| Don’t worry your dear little heart. Better no husband than a good-for-nothing like that. (Lit., Rather than have such a good-for-nothing husband, better let there not be [one] at all.) |
| Emine: Haklısın kardeşim. |
| You’re right, my dear. |
| Narrator: Bir gün Eminenin çalıştığı odanın kapısı açıldı. |
| One day the door of the room where Emine was working opened. |
| Young Man: Kâmuran bey odasında yok. Nerede acaba? |
| Kâmuran bey isn’t in his room. I wonder where he is? |
| Emine: Bir yere kadar gitti. Ne zaman geleceğini söylemedi. |
| He stepped out. (Lit., He went as far as a place.) He didn’t say when he’d be back. |
| Emine: Fakat fazla gecikmez sanırım. Arzu ederseniz, buyrun bekleyin. |
| But I don’t think he’ll be gone long. (Lit., But I think he won’t be very late.) If you wish, you’re welcome to wait. (Lit., welcome, wait) |
| Teşekkür ederim. Daha sonra uğrarım. |
| Thank you. I’ll drop by later. |
