| Bülent: Ben bir müddet daha avrupaya gidip kalmayı düşünüyorum. |
| I’m thinking of going to Europe and staying there for a while longer. (Lit., an additional period) |
| Kâmuran Bey: Vaz geç bu sevdadan oğlum. Yıllarca orada okudun tahsilini bitirdin. Yetmez mi artık? Sana ne kadar ihtiyacım olduğunu biliyorsun. |
| Give up this crazy idea, son. You studied there for years (and) you completed your education. Isn’t that enough now? You know how much I need you. (Lit., how much my need for you is) |
| Bülent: Evet.. biliyorum baba.. fakat memleketin.. |
| Yes... I know, Father... but the country’s... |
| Kâmuran Bey: Memleketin şartlarına intibak edememiş olabilirsin. Fakat artık alışmağa mecbursun. |
| (Up to now) you may not have been able to adapt to the conditions of this country. (Lit., of the country) But now you must finally adapt. (Lit., you are obliged to adapt) |
| Bülent: Pek öyle kolay değil. |
| But it’s not that easy. |
| Kâmuran Bey: Ne demek kolay değil. Bu nimetler senin gibi kaç kişiye nasip olur? |
| What do you mean, not easy? (Lit., What does not easy mean?) How many people have been granted the advantages you’ve enjoyed? |
| Kâmuran Bey: Nankörlük etme Bülent.. Unutma ki sana yıllarca avrupada okuma ve yaşama imkânı sağlayan bu beğenmediğin şartlardır. |
| Don’t be ungrateful, Bülent. Don’t forget that these conditions you don’t like are what provided you with the opportunity to study and live in Europe for years. |
