| Narrator: Eminenin oturduğu sokağın başına gelinceye kadar hiç bir şey konuşmadılar. Genç kadın sadece yolu tarif etmek için bir kaç kelime söylemişti o kadar.. |
| They didn’t say anything until they reached the corner of the street where Emine lived. (Then) the young woman said a few words, merely to indicate the way, that was all. (Lit., that much) |
| Emine: Çok teşekkür ederim Bülent bey. İyi geceler. |
| Thank you very much, Bülent bey. Good night. |
| Bülent: Güle güle. İyi geceler. |
| Good-bye. Good night. |
| Narrator: Arabadan inip yan sokağa saptı. Hızlı adımlarla eve doğru yürürken karmakarışık hisler içindeydi. |
| She got out of the car and turned into a side street. Walking with hurried steps toward home, she felt conflicting feelings. (Lit., was inside confused feelings) |
| Emine: Çok geç kaldım. Çocuklar uyudular mı acaba? |
| I’m very late. (Lit., I remained very late.) I wonder if the kids have gone to sleep (yet). |
| Narrator: Evin kapısına gelmişti.. |
| She came to the door of the house. |
| Emine: İçerde ışık yanıyor. Herhalde Elif kapamayı unuttu. |
| A light is burning inside. Elif probably forgot to turn it off. |
| Narrator: Heyecanla çantasından anahtarı çıkardı. Kilide sokmak üzereyken kapı içerden açılıverdi. |
| Anxiously she took the key from her purse. As she was about to put the key into the lock, the door suddenly opened from inside. |
| Emine: Aa! |
| Oh! |
