| Narrator: Bülent gittikten sonra Emine yaptığı işten pişmanlık duymağa başlamıştı. |
| After Bülent left, Emine began to regret what she had done. |
| Emine: Ne aptalca bir şey yaptım.. Durup dururken kocamla olan durumumu ona anlatmakla kendimi küçük düşürmüş oldum. |
| What a stupid thing I did! By telling him about the situation with my husband for no good reason, I made him think less of me. (Lit., my situation that exists with my husband... I threw myself small) |
| Emine: Kim bilir hakkımda şimdi neler düşünür. Keşki bu mevzuu ona hiç açmasaydım. |
| Who knows what he thinks of me now. I wish I had never brought up this subject with him. (Lit., opened it to him) |
| Narrator: Bu sırada odaya Hatice girdi. |
| At that moment Hatice entered the room. |
| Hatice: Ne o Emine? Kara kara yine ne düşünüyorsun? Hadi kalk artık gidelim. Saat altıya geliyor. |
| What’s the matter, Emine? Why are you in a black mood again? (Lit., What are you thinking black black again?) Come on, get up, let’s go now. It’s getting close to six o’clock. |
| Emine: Olur. Çıkarız şimdi. |
| OK. We’re on our way. (Lit., We’re leaving now.) |
| Emine: Geçen gün seninle konuştuğumuz Hakkı ile ilgili mesele vardı ya? Onu Bülent beye açtım. |
| Remember the matter we discussed the other day regarding Hakkı? (Lit., that we discussed with you) I brought it up with Bülent bey. (Lit., opened it to Bülent bey) |
| Hatice: Yaa.. Neden icabetti. |
| Really? Why was that necessary? |
