| Narrator: Emine giderek kapıyı açtı. Tahmin ettiği gibi Hatice gelmişti. Yanında kocası da vardı. |
| Emine went and opened the door. Just as she thought, it was Hatice. (Lit., Hatice had come) Her husband was with her too. (Lit., at her side) |
| Hatice: Merhaba kardeşim. |
| Hello, dear. |
| Emine: Oo.. buyrun. Hoş geldiniz. |
| Oh, come in. Welcome. |
| Emine: Biz de şimdi kahvaltıya oturmuştuk. Birer çay içersiniz değil mi? |
| We’ve just now sat down to breakfast. You’ll each have a cup of tea, won’t you? |
| Hüsnü: Yok. Teşekkür ederiz. Biz yaptık o işi. |
| No, thank you. We’ve already had ours. (Lit., We already did that task.) |
| Emine: Ee.. Biraz oturun bari hep birlikte çıkarız. Sana bir kahve yapayım Hüsnü abi. |
| Well, at least sit for a while (and then) we’ll all leave together. Let me make you a coffee, Hüsnü abi. (Lit., elder brother) |
| Hüsnü: Hiç zahmet etme. Şöyle bir kaç dakika oturalım da.. |
| Please don’t go to any trouble. Let’s just sit here for a few minutes. |
| Narrator: Emine karı kocanın bu sabah ziyaretine ve garip hallerine bir anlam verememişti. |
| Emine couldn’t make sense of the couple’s visit and their strange behavior this morning. (Lit., couldn’t give a meaning to the wife and husband’s...) |
| Emine: Hayrola Hüsnü abi? Bir şey mi var? |
| Is everything alright, Hüsnü abi? (Lit., May it be good.) Is something the matter? |
| Hüsnü: Şey.. evet.. yani.. |
| Well... yes... I mean... |
