| Narrator: Emine Bülentin anlattıklarını büyük bir heyecanla dinliyordu. |
| Emine was listening to Bülent’s explanation with great anticipation. |
| Bülent: Kendimi oradaki Türk işçileriyle röportaj yapmağa çıkmış bir gazeteci olarak tanıttım. |
| I introduced myself as a journalist who had come to do a series of articles there with Turkish workers. |
| Bülent: Bu oyun başlangıçda benim de hoşuma gitmişti. Kendisine günlük yaşayışına ait resimler çekmek istediğimi söyledim. Memnuniyetle kabul etti. |
| In the beginning this trick really appealed to me. I told him I wanted to take some pictures featuring his daily life. (Lit., belonging to) He consented willingly. (Lit., accepted with pleasure) |
| Emine: Sonra? |
| Then what? |
| Bülent: Sonrasını bu zarfın içindekiler size daha iyi anlatacak. Alın bakın. |
| The contents of this envelope will better explain the result to you. Take it and have a look. |
| Narrator: Genç kadın titreyen eliyle zarfı aldı. Fakat açmağa bir türlü cesaret edemiyordu. |
| The young woman took the envelope with trembling hands. But she just didn’t have the courage to open it. (Lit., couldn’t dare) |
| Bülent: Ne duruyorsunuz? Açın bakın. |
| What are you waiting for? Open it up and look. |
| Emine: Fakat.. |
| But... |
