| Emine: Artık dönsek iyi olacak Bülent. Çocuklar beni beklerler. |
| We should get back now, Bülent. (Lit., It would be good if we went back now.) The kids will be waiting for me. |
| Bülent: Haklısın. Bundan sonra onları da hesaba katmam lâzım tabii. |
| You’re right. From now on I’ll have to consider them too, of course. |
| Narrator: O akşam. |
| That evening. |
| Elif: Ödevimi bitirdim annecim (= anneciğim). |
| I finished my homework, Mommy. |
| Emine: Aferin kızım. Topla kitabını defterini. Çantana yerleştir. Yarın sabaha hazır olsun. |
| Good for you, dear. Get your books and notebooks together. Put them in your bag. (So that) it will be ready for tomorrow morning. (Lit., let it be ready) |
| Emine: Bak kardeşin de uyudu. Hadi yatalım artık. |
| Look, even your brother has fallen asleep. Come on, let’s go to bed now. |
| Elif: Peki annecim şimdi. |
| OK, Mommy, right away. |
| Narrator: Biraz sonra o da yatağına yatmış karışık düşünceler arasında uykuya dalmıştı. Bir ara gözlerini açtı. Ortalık henüz ağarmamıştı. |
| In a little while she too had stretched out on her bed and dropped off to sleep amidst a jumble of thoughts. At one point she opened her eyes. It wasn’t light yet. (Lit., The area round about hadn’t turned grey yet.) |
| Emine: İçim yanıyor.. Biraz su içeyim. |
| I’m burning up. (Lit., My insides are burning.) Let me drink some water. |
