| Kâmuran: Yani.. Emine hanımı mı kastediyorsun oğlum? |
| You mean... are you referring to Emine hanım, my son? |
| Nesrin: Aa! Şu Jalenin nişanına gelen kadın mı? |
| Oh, that woman who came to Jale’s engagement party? |
| Bülent: Evet ta kendisi. |
| Yes, she’s the one. (Lit., she herself) |
| Narrator: Garip bir sessizlik oldu ortalıkda. Bu havadis karı kocayı pek şaşırtmıştı. |
| There was an uneasy silence in the room. (Lit., in the area round about) This news stunned the couple. |
| Nesrin: Şaştım doğrusu. Hiç aklıma gelmezdi. |
| I’m really surprised. That would never have occurred to me. |
| Bülent: Evet. Sizin için bu belki bir sürpriz oldu. |
| Yes, this probably comes as a surprise to you. (Lit., became a surprise for you) |
| Nesrin: Yanılmıyorsam o kadın evliydi ve çocukları da vardı galiba. |
| If I’m not mistaken, that woman was married and probably even had children. |
| Bülent: Hayır yanılmıyorsunuz.. Fakat kocası öleli epey oluyor. |
| No, you’re not mistaken. But it’s been quite a while since her husband passed away. |
| Kâmuran: Açıkça söylemek lâzım gelirse bu niyetin benim de tuhafıma gitti Bülent. |
| To tell the truth, this plan of yours strikes me as odd too, Bülent. (Lit., If it’s necessary to speak frankly, this intention... went to my strange [i.e., curious]...) |
| Bülent: Yaa! |
| Oh really!? |
